Co robić?
ODCINEK 9
Dzień dobry.
Ma pan manetkę hamulca?
Nie mamy na stanie. Będą za tydzień.
Proszę ją naprawić
i przy okazji zrobić przegląd.
Kupiłeś nowy sprzęt?
To nie mój, tylko jej.
Zazdroszczę ci dziewczyny, która podziela twoje hobby.
W słońcu twoja skóra wygląda starzej.
Twoja brzydota nie przemija.
Kilka dni temu czytałem,
że mężczyzna zabił kobietę, bo powiedziała, że jest brzydki.
Mężczyzna był po 50-tce.
Chcesz mnie zabić?
Nie.
Nie muszę. Jak będziesz tak gadał,
to ktoś mnie wyręczy.
Tylko tobie to mówię.
Sporo sobie pozwalasz.
Czuję się swobodnie w twojej obecności.
Zwykle nie jestem taki ordynarny.
Co tu robicie?
Stoicie przed moim sklepem i blokujecie dojazd.
Właśnie wchodzimy.
- Gdzie idziesz? - Jestem zajęty, bo otwieram
drugą restaurację w Busan.
Poza tym zaręczam się.
Po co ta bezsensowna ceremonia?
Wszystkie przygotowania do ślubu są bezsensowne.
Do zobaczenia.
Niech ci postawi coś smacznego.
On nie serwuje darmowych dań. Musimy za nie zapłacić.
Prezencja to nie wszystko!
Nawet nie jest przystojny. Jest zbyt cukierkowy.
Ty wyglądasz lepiej.
Jak może poślubić inną, gdy żadna nie równa się Dongbi?
Chciałabym zgłosić zaginięcie.
- Pani z rodziny? - Nie, jestem przyjaciółką.
- Kiedy doszło do zaginięcia? - Około tydzień temu.
- Kontaktowała się pani z rodziną? - Nie mam kontaktu.
Mogę się dowiedzieć, gdzie mieszka? Ona jest z Busan.
Nie wie pani, gdzie mieszka przyjaciółka?
Pewnie wróciła do domu.
Może mi pan podać jej adres?
Dowiem się, czy wróciła, czy może nadal jej nie ma.
Inaczej będę się niepokoić.
Tylko w pewnych okolicznościach możemy kogoś namierzyć.
Lepiej zadzwonić na policję.
Musi być pani z rodziny
lub dowieść, że osoba była zamieszana w przestępstwo,
znać jej numer ubezpieczenia, adres i nazwisko.
Nie spełnia pani tych wymogów.
Jesteś moją jedyną przyjaciółką.
Ty moją też.
Gdyby nie ty, nie miałabym żadnych przyjaciół.
Wszystkiego najlepszego w Nowym Roku 2008!
Na zdrowie!
Daj znać, że jesteś cała, nawet jeśli wyjechałaś.
Bo zerwę z tobą znajomość.
Jak cię nie ma, to nie mam z kim rozmawiać.
HYEYUN
Znów mnie ignorujesz.
Zresztą zawsze to robiłeś, Jeon Sangjin.
Przeprosiłam za to, że cię uderzyłam,
a ty nadal nie odpowiadasz.
Zachowujesz się jak wtedy, gdy mnie rzuciłeś.
Na końcu ludzie pokazują swoje prawdziwe oblicze.
Zachowałeś się jak drań, i teraz zresztą też.
MARGINES SANGJIN
Halo?
Chyba dorosłaś.
Znasz moje słabe punkty i potrafisz to wykorzystać.
Nie mogę się dodzwonić do Dongbi.
Byłam zgłosić zaginięcie, ale nie chcą go przyjąć.
- I co? - Chcę ją znaleźć.
Jesteś adwokatem. Pewnie znasz policjantów.
Idę właśnie do knajpy.
Innymi słowy, nie pomożesz?
Co wam odbiło? Czemu nikt nie traktuje tego poważnie?
Od paru dni nie mogę jej złapać!
Przyjdź do mojego biura. Spróbuję wcześniej wrócić.
Witam.
Dr Nam właśnie operuje. Proszę zaczekać.
Zaczekam w jego gabinecie.
Proszę zaczekać...
Co tu robisz?
Gram w grę.
A dlaczego tutaj?
Kim jesteś?
Nie jesteś modelką?
Czy my się znamy?
Nie. Mówili mi tylko o tobie. Rzucasz się w oczy.
Widziałem cię dokładnie trzy razy.
Doktorze Nam!
On mnie pyta, co tu robię,
a nawet się nie przedstawił.
Wyjdźmy na chwilę.
Co się z tobą dzieje?
Nie jestem nawet zły. To obłęd.
Gardzisz płaczącymi i głupimi kobietami.
Postanowiłam się zmienić.
Co mi zrobisz, jak z tobą zerwę?
Nic.
Tylko na tyle cię stać?
Tak, nie jestem bystra.
Dlatego postanowiłam
wykorzystać kogoś bystrego, zamiast udawać
sprytną i zostać na lodzie.
Pozwę cię fałszywe obietnice ślubu, żeby wyłudzić seks.
- No co? - Chodź.
Boisz się pozwu.
Będziemy się spotykać.
Nie zagrozisz mi, bo jesteś głupia.
Nie boisz się?
Ten przepis już dawno uchylono.
Naprawdę?
Rób, co ci każę, to cię nie zostawię.
Jestem, trochę to trwało. Chodźmy na salę.
Chyba już pójdę.
Dlaczego?
Co to za kobieta?
Domyślam się, że to ta.
Założenia zwykle są błędne.
To z nią
spotykasz się na mieście.
Zakończ to, nim inni się dowiedzą.
Nic nie rozumiesz, bo jesteś młody...
Nie oczekuj ode mnie zrozumienia, bo jestem facetem.
Prawdziwy mężczyzna wie, co to moralność.
Hej.
- Kupiłaś prezenty ślubne? - Tak.
Dlaczego nie zadzwoniłaś?
- Zawsze muszę dzwonić pierwsza? - Właśnie miałam zamiar.
Wpadnij i kup coś na obiad.
A kto zrobi obiad mojemu mężowi?
Masz gosposię.
Ona dopiero jedzie.
A co robisz z prezentami ślubnymi?
Nie dajemy ich, ani nie przyjmujemy.
Ślub to tylko puste formalności i próżność.
Postanowiliśmy nie brać w tym udziału.
Czyli nie wysyłasz prezentu?
Cheyoung ci wysłała.
Nie możemy nic dać, jeśli nic nie dostajemy.
Goniłaś za miłością i poślubiłaś pozbawionego ambicji pediatrę.
Teraz jeszcze bardziej osunęłaś się społecznie.
Jeszcze pokolenie Jeonghuna jakoś da sobie radę,
ale za dwa pokolenia nasze rodziny będzie dzielić przepaść.
Twój mąż nadal zabawia się z innymi kobietami?
Mamy bardzo różne priorytety.
Nie zazdroszczę ci tego, co masz.
Z moim mężem nadal bardzo się kochamy.
Hej.
Czułaś kiedyś taką satysfakcję i ciepło?
Otóż nie, bo powielasz błędy naszych rodziców.
To dopiero porażka.
Wiesz, że siostra twojej synowej
uwiodła żonatego mężczyznę, żeby go poślubić?
Akceptujesz dziewczynę z takiej rodziny.
Jak śmiesz!
„Cierpię teraz
z powodu rzeczy, które zrobiłam w przeszłości".
DO: YEONGMIN Już jadę. Spotkajmy się.
Wcześnie przyszedłeś.
Nie mogłem się wyluzować, bo wiedziałem, że ktoś na mnie czeka.
Dużo wypiłeś?
Tylko dwa kufle piwa.
Co się stało z Dongbi?
Opisz wszystko dokładnie.
Niczego nie pomijaj i nie ubarwiaj.
Siedziałyśmy w restauracji, gdzie jadła obiad.
Jadłyśmy rosół. Rozmawiałyśmy.
O czym?
Nie mogę powiedzieć.
Muszę się tego dowiedzieć.
W waszej rozmowie mogła być wskazówka.
Może ją obraziłaś i dlatego się nie odzywa.
Na pewno nie. Możesz to wykluczyć.
Mam ci pomóc, czy nie?
W telewizji leciały wiadomości.
Wtedy ona się zapatrzyła.
Co mówili?
Nie słyszałam początku, bo telewizor był z tyłu.
Chodziło o to, że ktoś nie żyje.
Kiedy to było?
Przejrzymy wiadomości z tamtego dnia i ustalimy, kto umarł.
Zobaczymy, jaki to ma związek.
A jeśli nie ma związku?
To musisz mi powiedzieć, o czym rozmawiałyście,
co byłoby sensowne,
bo Dongbi nie jest związana z nikim ważnym z telewizji.
JEONGHUN
To nie rozmowa wideo. Odbierz.
Halo?
Jak samopoczucie?
Dużo lepiej.
Co to było?
Co? Nic nie słyszałam.
Gdzie jesteś?
W domu.
Wyjdź. Stoję przed drzwiami.
- Co? - W twoim pokoju jest ciemno.
Jesteś u mamy?
Nie.
Wychodź szybko.
Może innym razem?
Kupiłem ci zupę. Dam ci i spadam.
Właściwie... tylko się nie wściekaj.
- O co chodzi? - Nie jestem w domu.
A gdzie?
U Dongbi.
Dlaczego? Dongbi wróciła?
Nie. Przyszłam sprawdzić, czy jest.
Zaczekaj tam. Jadę do ciebie.
O, nie. Muszę już iść.
Podrzucę cię.
- Przecież piłeś. - Tylko półtora kufla piwa.
- Nieważne. Nie możesz jechać. - Hej.
Mój płaszcz.
Co teraz? Już po mnie.
Załatwimy to inaczej.
Hej!
Co tu robisz?
- Ciągle na siebie wpadamy. - Co cię sprowadza?
Przyszedłem do Dongbi. Jestem jej doradcą.
Ostatnio nie mogę jej złapać. A ty?
Ja też nie.
Chodźmy razem.
Nie ma jej.
Po co przyszedłeś, skoro wiesz, że jej nie ma?
Mówiłeś, że przyszedłeś do niej.
Postawić ci drinka?
Dziękuję.
Proszę, zrozum Hyeyun.
Zwykle bardzo się stresuje,
przez co za wysoko mierzy i naraża się na kompromitację.
Wiem, stary.
Przepraszam za to, co się stało, bo przyłożyłem do tego rękę.
Przepraszasz w jej imieniu?
Zachowujesz się, jakbyście byli po ślubie.
Zostały tylko formalności.
Te formalności,
choć wydają się błahe, są bardzo trudne.
W naszym społeczeństwie ceni się godność,
co czasem prowadzi do rozstań.
Nam to nie grozi.
Mieliśmy parę kryzysów, ale udało nam się je zażegnać.
Czyżby?
Widziałem wiele spraw rozwodowych.
Pary, które kłócą się przed ślubem,
potem przychodzą po rozwód.
Sugerujesz, że rozwiedziemy się od razu po ślubie?
- Nie mówię, że z wami tak będzie. - Tak zabrzmiało.
Nic na to nie poradzę.
Ludzie i tak słyszą to, co chcą.
A może po prostu jesteś bezmyślny?
Przepraszam.
Tak, tu Jeon Sangjin.
Jak samopoczucie?
Dużo lepiej.
Co to było?
Musze już lecieć.
To pilne.
Masz nietypowy dzwonek.
Mam nietypowe gusta.
- Rozumiem. - Dlaczego pytasz?
A nic. Myślałem, że go słyszałem.
Do zobaczenia razem z Hyeyun.
Raczej nie.
Nie jestem na to gotowy.
Zatem do zobaczenia z Dongbi.
Jak mogłam do ciebie nie dzwonić?
Co tak długo? Powinieneś był szybko mu to zlecić.
Jesteś niemiła.
Nie zawracaj sobie nim głowy, tylko lepiej mi podziękuj.
Dziękuję.
Czemu muszę cię naciskać?
Co się ze mną stało?
Dlaczego robię to dla ciebie?
Przyszedł. Pa.
Wiesz, kogo spotkałem?
Kogo?
Jeona Sangjina! Przyszedł do Dongbi.
Nie jesteś zdziwiona. Jakbyś o tym wiedziała.
Zachowuję spokój w każdej sytuacji.
Jasne. Dlaczego...
Co?
Jeśli zapytam, dlaczego kłamała, wyjdę na małostkowego.
Nieważne. Ciekawa sprawa.
Co?
Słyszałem pewną melodyjkę, gdy rozmawiałem z tobą przez telefon.
Jeon Sangjin ma taki dzwonek.
Powinnam powiedzieć mu prawdę.
Nie mogłaś z nim wtedy być.
Dziwnie się poczułem, gdy usłyszałem tę melodię.
Mam zacząć wierzyć w duchy?
To chyba dobry znak.
Gdy w nagraniu pojawia się duch, album staje się przebojem.
Tak.
Nasz ślub to też będzie przebój.
Zaczekaj, zadzwonię do twojego taty.
Nie odpuścisz.
Tak, synu.
Tato, tu Hyeyun.
To ty.
Dziękuję za prezenty ślubne.
Wybacz, ale akurat krucho u mnie z kasą.
Nie ma sprawy.
Tak wiele już od was dostałam.
Zrobię wszystko, żeby was nie zawieść.
Nie stresuj się.
Nie musisz się wysilać.
Wyluzuj się.
Dobrze, tato.
Świetnie.
Nowy członek w rodzinie to zawsze spore wyzwanie.
Dobrze, że nie poszłaś do szpitala.
Dlaczego?
Byli nieuprzejmi.
Bo jesteśmy tylko gośćmi. Dohyun też był niemiły?
O co chodzi?
Wyznałem miłość w dniu pierwszej pensji, prawda?
Uważam, że miłość jest wieczna.
Ludzie się zmieniają, ale miłość nie.
JEONGHUN KOCHA HYEYUN
Miłość się nie zmienia.
Chrońmy ją aż do końca.
Nie powinniśmy tego tutaj robić.
To nie w porządku wobec Dongbi.
Dąsasz się?
Ależ tak.
Tak.
Co robisz? Dozorca tu posprząta.
Jest brudno, więc wzięłam się za to.
To miło z twojej strony. Powinnam dać ci podwyżkę.
Dlaczego wróciłaś?
Zostawiłam kluczyki do wozu.
Hyejin.
Tak?
O jakiej pracy marzyłaś?
Koordynatorki szpitala.
Miło, że robisz te dziwne rzeczy,
ale nikt cię o to nie prosił, ani cie nie obserwuje.
Rób tak dalej, a twoje marzenie się spełni.
Stałaś się typową kurą domową.
Ledwo cię poznałam.
Ty wyglądasz podobnie.
Bo nic się nie zmieniło.
Składam pozew o rozwód.
Dlaczego mi to mówisz?
Kiedyś powiedziałaś,
że jeśli cierpisz z powodu błędów...
Dodałam, że jeszcze tego pożałujesz.
Przepraszam za wszystko.
Nie liczę, że mi wybaczysz.
Bez obaw. Nie wybaczę ci aż po grób.
Zawsze czułam lęk
i bałam się, nawet gdy byłem szczęśliwa,
bo zastanawiałam się, czy zasługuję na swój los.
Teraz odczuwam ulgę,
bo czekałam, aż to się wydarzy.
Cieszę się, że źle ci się wiedzie.
Próbujesz umniejszać swoją winę
i wzmocnić się psychicznie, aby wygrać sprawę?
Chcę odmienić swoje życie.
Nie byłam w stanie przeprosić we właściwy sposób.
Chcę zacząć od nowa.
Mój ból wziął się stąd, że ciebie skrzywdziłam...
Też spotykałam się z żonatym.
Zaczęłam gardzić sobą.
Jakie ziarno, taki plon.
Po prostu żyje się dalej.
Pomyśl, że życiem rządzą różne schematy.
Muszę już lecieć.
Cieszę się, że bierzesz rozwód.
Mam nadzieję, że się pozabijacie nawzajem.
Lepiej żebyś wygrała, bo Dohyuna nienawidzę bardziej.
Spodziewałem się reakcji.
W związku z wartością majątku,
proces poprowadzi kolegium złożone z trzech sędziów.
Podobno wielu sędziów sprzyja kobietom.
Zwykle są to sędziny.
W rozwodach i tak kobiety mają przewagę,
bo uważa się, że po rozwodzie jest im trudniej.
Jeśli wyrok będzie dla mnie niekorzystny,
od razu pójdźmy na ugodę.
Myślę, że to konieczne,
bo mam złe wieści.
Proces będzie trudny, bo sędzią jest mężczyzna,
który sprzyja kobietom.
Poza tym Hyejin zmieniła prawnika.
Znam go. Jest nieustępliwy.
Mnożą się problemy.
Dobra wieść jest taka,
że jestem jeszcze bardziej zaciekła niż on.
Tych urwisów nie ma w domu.
Nie do wiary.
Kiedy wróciła, by zabrać motocykl?
A jeśli coś jej się stanie?
Twoja siostra jest w domu, bo pali się światło.
Teraz tam nie pójdę. Poczekam, aż zaśnie.
Tak się jej boisz?
Postaw się jej.
Potem już pójdzie z górki.
Tak, postaw się. Tylko spróbuj.
Dajesz jej dobrą lekcję.
Ty jesteś tym kurierem?
Hej!
Chyba odjęło ci rozum!
Zbałamuciłeś ją.
Namówiłeś to niewiniątko na motor.
Nie, Deulja. Sama chciałam go mieć.
Zaczekaj, czy ty...
Nawet nie mogę się wysłowić.
Ty jesteś duszone tofu?
Karmiłaś go naszym jedzeniem, tak?
Przyznaj się. Jadłeś duszone tofu?
Jadłem.
Podejdź do mnie.
- Deulja. - Koniec z nami.
I bez ciebie mam dość kłopotów.
Po co zadajesz się z takim gościem?
- Deullae! - Chodź do mnie.
Deullae!
Lee Deullae!
Chyba zwariowałaś!
Rety.
Rany boskie.
Spójrz na siebie.
Serio.
Jejku.
Nieźle.
- Odsuń się ode mnie. - Przestań.
No co?
Czego?
Załóż to po kąpieli.
A masz damski?
Raczej nie możesz wybrzydzać.
Uwodzisz mnie, prawda?
Co?
Udajesz niewiniątko, gdy tu zaglądam,
żebym cię zdobył siłą.
Czemu mnie to nie dziwi?
Powinnam była się domyślić, że będziesz ujadać.
Ujadać?
- W ten sposób? - Odsuń się.
Dałaś się nabrać.
Jak będziesz się stawiać, znów cię pocałuję.
To bez sensu. Zażartowałam sobie.
Pocałowała mnie!
Już jestem.
Dlaczego się spóźniłeś?
Byłem u Hyeyun, bo się przeziębiła.
Jesteś wspaniałym mężem!
Jeszcze ich nie zwróciłaś?
Zwróciłam. Te są od Cheyoung.
Przewidziałam to i chciałam temu zapobiec,
ale wbito mi nóż w plecy.
Czemu położyłaś je tam, a nie schowałaś w szafie?
Chciałam ci pokazać,
jakie cię czeka małżeństwo.
Nie stać nas na nie. Co mamy robić? Kraść?
Nie mamy pieniędzy!
Nie masz prawa się wściekać.
Brak pieniędzy sprawia dyskomfort i budzi lęki.
W czasie przygotowań do ślubu, często czułem się źle.
Dlatego jestem zła.
Dlaczego się na to narażasz?
Hyeyun od dawna towarzyszyło to uczucie,
a zachowuje hart ducha.
Trzyma mnie w garści.
Nawet udawałem, że nie żyję.
Idiota!
Twój syn nie ma ambicji. Pracuję w niewielkiej firmie.
Będę niewiele zarabiał, więc powinienem ograniczać wydatki.
Z Hyeyun
nie będę się bał, nawet jeśli będę biedny.
Chcemy pielęgnować pewne wartości.
Nie powiem Hyeyun o tych prezentach.
Nie chcę jej zranić. Ty też tego nie rób.
Idiota!
Możesz winić tatę.
To od niego przejąłem gen lojalności wobec żony.
Dureń!
Dziękuję.
Kto mi związał włosy? Mówiłam, żeby tego nie robić.
Ja!
Dlaczego nosisz buty w pokoju?
Są nowe. Mama mi je kupiła.
Jesteś księżniczką, czy co?
Przystroiłaś się w piórka.
Gdzie się wybierasz?
Na zaręczyny kuzyna Jeonghuna.
Nie chodzi się na takie ceremonie przed własnym ślubem.
Dongbi też mówiła,
że to przynosi pecha, ale to przesąd.
Nieważne. Lepiej być bezpiecznym, niż żałować.
Postanowiłam iść, więc skończ już.
Znasz tego durnia?
Kogo?
Myślę o tym kretynie,
z którym rozmawiałaś przy jedzeniu.
Przyjaźni się z durniami, którzy mieli kilka rozwodów.
Pierwszy i ostatni dureń to ta sama osoba,
a ten drugi to Dohyun?
Tak.
Co zrobił Minho?
Ciotka z nim uciekła i jeszcze nie wróciła.
- Gdzie on mieszka? - Mój szwagier wie.
Nie nazywaj go szwagrem. Pokręciło cię?
Co mam z nią zrobić?
Daj jej spokój. Przecież wie, co robi.
To dlaczego w takim wieku jeździ motocyklem?
Jeśli sobie coś złamie, spędzi na wyciągu resztę życia.
- Mamo! - Kto o nią będzie dbał?
Oczywiście ja!
Więc milcz, bo to nie dotyczy ciebie.
Będziesz na mnie krzyczał?
Nie, pomogę ci.
Skoro pomagasz, to z tym też pomóż.
On nie je szpinaku.
Z tym i tym też.
Nie grymaś. Zjedź szpinak.
Nie chcę.
- Jedz. - Najpierw ty zjedz.
Też nie jesz szpinaku.
Jak ty zjesz, to ja też zjem.
Nie jedz go.
Nie musisz, jeśli nie chcesz.
Nie chcę.
Co będziesz robić?
Grać na komputerze.
Byłem dla ciebie miły.
Wracaj i zjedz!
Musisz zjeść, zanim pójdziesz grać.
Zachowujesz się jak ostatni hipokryta.
Idź grać do pokoju.
Coś ci przyniosę, dla zrównoważenia diety.
Co robisz?
Myślisz, że łatwo wychować dziecko.
Nie masz o tym pojęcia.
Przestań się domagać praw do opieki tylko po to, żeby mi dopiec.
Wiesz, jaki mam teraz cel w życiu?
Chcę ci odebrać to, czego chcesz.
Co cię sprowadza, mamo?
Czy on tu jest?
- Witam. - Dzień dobry.
Słyszałam, że mnie nienawidzisz.
Załatw sprawy i wyjdź.
Przyszłam do ciebie.
- Znasz Minho? - A o co chodzi?
Gdzie mieszka ten drań?
Czemu chcesz wiedzieć?
Nie twoja sprawa. Powiedz tylko, gdzie mieszka.
Nie powiem. Coś knujesz.
Dobrze. Powiem, o co chodzi.
Ten bandzior uprowadził moją drogą siostrę.
- Serio? - Jest za stara, by ją porywać.
Powiesz mu, żeby wziął na siebie tę odpowiedzialność,
tak jak mi poradziłaś?
Co?
Ty sukinsynu!
Gdybym cię lepiej znała, nie pozwoliłabym ci poślubić Hyejin.
Wycofałabym się po rekompensacie.
Jesteś lekarzem z dobrej rodziny,
więc myślałam, że masz dobre serce.
Gdy o tym myślę, mam ochotę się pochlastać.
Ja również.
Gdybym wiedział, że jesteś taka wredna,
nie poślubiłbym jej i pamiętałbym o tym,
że córki są jak matki.
Straciłem do siebie zaufanie.
Wiesz, gdzie on mieszka?
Nie.
Zobacz, jak gbur. Nawet się nie pożegna.
Siadaj.
Musze lecieć.
- Dokąd? - Do ośrodka opieki.
Zjedz szybko, bo włożyłem w to serce.
Nie widzę w tym serca. Pa.
Jesteś nieśmiała?
Słucham?
Może znów zażartować.
Spadaj.
Nie masz ochoty na żarty.
Powiedz, gdy znowu cię najdzie.
Zmieniam się przy tobie.
- Na dobre? - Na złe.
Ale to mi sprawia ulgę.
A to kto?
- Dohyun. - O, nie!
- Co się stało? - Przejedziemy się?
- Właśnie miałem jeść. - Co się dzieje z tobą i Deullae?
Pytałem o charakter waszej relacji. Czemu milczysz?
Nie mam nic do powiedzenia.
Te brzydkie buty i kitel są jej, co?
Dlaczego zadajesz tyle pytań?
Możesz wyjść!
Deullae, wiem, że tu jesteś.
Wychodź.
Powiem twej siostrze, gdzie jesteśmy.
Trzy, dwa, jeden!
Tu jestem.
Tylko nie mów siostrze.
Deullae, nie możesz z nim kręcić.
On nigdy nie będzie cię dobrze traktował.
Jeśli myślisz, że cię kocha, bo jest dla ciebie miły,
to wiedz, że to u niego norma.
Mówiąc krotko, flirtuje.
Wiem.
Właśnie miałam iść.
Podwiozę cię.
Minho, przestań ją wodzić za nos.
Twoje zabawy mogą się źle skończyć.
Powiesz to Deullae?
Słyszałaś?
Twoje zabawy mogą się źle skończyć.
Przestań mnie zwodzić.
Mam wobec ciebie poważne zamiary.
Boję się okazywać uczucia,
bo obawiam się zawodu miłosnego.
Jestem ofiara losu.
Jeśli ktoś taki może znów kogoś pokochać, mam nadzieję, że będziesz to ty.
Ja jestem taka sama.
Dlatego nie chcę się spotykać z inną ofiarą losu.
Czy to znaczy, że rzuciła cię moja ciotka?
Lepiej już idź.
Jesteś mistrzem
przynoszenia wstydu mężczyźnie w obecności jego kobiety.
Co ci się w niej podoba?
Jest femme fatale.
On naprawdę ją kocha.
TAJEMNICZA ŚMIERĆ SYNA
PREZESA FABRYKI SINGANG
Mamo.
- Dzień dobry. - Szybko przyszliście.
Świetnie wyglądasz.
To dzięki mamie. Jeszcze raz dziękuję.
Dobrze. Chodźmy.
Chodźmy.
Później wymienicie się obrączkami, deklarując miłości
wobec przyszłego współmałżonka.
Następnie pan młody, Gong Gijung, i panna młoda, Han Cheyoung,
pokroją tort weselny.
Tak, dziękuję.
Teraz wzniesiemy toast za wieczną miłość i zdrowie
młodej pary.
Weźmy kieliszki.
Zdrowie młodej pary!
Zdrowie!
Nie jest tak dobra jak kawa Gijunga.
Pewnie właśnie się zaręcza.
Zdrajca!
Mówił, że będziemy tak żyć.
Jeden z nas odchodzi.
Inny wraca.
Rozwodzisz się?
Żona chce odejść.
Błagaj o wybaczenie i obiecaj, że przepiszesz na nią nieruchomości.
Wtedy zostanie.
Czemu sam tego nie zrobiłeś?
Żyłaby ze mną dla pieniędzy.
Nie interesują mnie takie związki.
Mam zrobić coś, czego nie zrobiłeś?
Ty masz dziecko.
Miłość nie jest najważniejsza, gdy w związku jest dziecko.
Myślałem, że odpuści, gdy dam jej trochę kasy,
ale wtedy mnie pozwała.
Proces to kiepski pomysł.
Zdaje sobie z tego sprawę,
ale nie mogę być bierny.
Czemu nie? To łatwiejsze niż się rzucać.
Idąc za nią zniszczyłem monotonny, ale spokojny związek.
Czuję, że mnie zdradzono.
Jak śmiała mnie zostawić?
Zapłaci mi za to.
Pamiętasz, że to ty ją zdradziłeś?
Dawaj to.
Zaczekaj.
Ciociu i wujku.
Podoba mi się ta ceremonia. Jest taka klasyczna.
Skarbie, my też się tu zaręczaliśmy.
Zgadza się.
Masz ładny makijaż i sukienkę.
- Dziękuję. - Bądźcie razem szczęśliwi.
Na ślubie też to usłyszysz,
więc szczęście na pewno was nie opuści.
Ciociu, chyba jesteś zazdrosna.
Jeonghun nadal może wyprawić zaręczyny.
Kopę lat.
- Tak. - Dongbi nie dojechała.
Jest nieodpowiedzialna. Miała przyjść.
Mówmy o tym, co dobre, bo to szczęśliwy dzień.
Jak bardzo szczęśliwy?
Przecież twoje przeprosiny
były tylko pokazówką dla rodziców.
Chodźmy już.
To była pokazówka?
Dlaczego nic nie mówisz?
Jeśli kłamie, urządzę tu istne piekło.
Jak śmie kłamać przy rodzicach?
Przecież jest młoda.
- Dajmy już spokój. - Nie.
Mów, czy to prawda?
Tak.
Co cię tak bawi?
Dlaczego to zrobiłaś?
Nie chciałam przepraszać, bo nie zrobiłam nic złego.
Byłam zła, bo ona wciągnęła w to całą rodzinę.
Innymi słowy, jesteś taka sama jak reszta.
Myślałam, że z dobrego serca znosisz tę niesprawiedliwość,
choć wiesz, że to nieuczciwe.
Ale to było oszustwo.
Przepraszam.
Co wiesz o tej torbie?
To prezent ślubny, który ci dałam,
ale tak naprawdę kupił ją ojciec.
Nie, to prezent od Cheyoung.
Dostałam też szal z soboli.
Zwróciłam rzeczy, które kupił mój mąż.
Jeonghun prosił o dyskrecję, żeby nie było ci przykro.
Jak go do tego namówiłaś?
Przepraszam.
Oficjalnie odmówiłam przyjęcia prezentów.
Nie musisz już ich kupować.
Twoje sztuczki są skuteczne, nieprawdaż?
W jak kiepskiej sytuacji jest twoja rodzina?
Twoja mama prowadzi sklep.
Mówiła, że zrobi wszystko dla swoich dzieci.
Co zatem chce wnieść od siebie?
Ma własny interes, więc może ślub traktuje podobnie?
Chce na nim zarobić?
Tu nie chodzi o pieniądze, tylko o podejście.
Czy ona wie, co zrobiłaś z prezentami?
Nie wie.
Czy mój syn żeni się z sierotą?
Nie płacz.
Wszyscy pomyślą, że to ja jestem tą złą.
Może się zrobić nieprzyjemnie.
Smakowało jedzenie?
Tak. Pyszny chleb.
Ubieracie się podobnie.
Kupujesz jej ubrania?
Dobroć to obsesja.
- Chodźmy. - Tak, mamo.
Gorzej już być nie może.
MARGINES SANGJIN
- Co? - Czemu masz taki głos?
Bo jestem w toalecie.
Wiem coś o Dongbi.
Ale muszę ci to powiedzieć osobiście.
Dobrze, przyjadę.
Zaczekaj, pójdę po samochód.
Już wróciłeś?
Ona poszła do domu.
Mamo.
Bardzo ją zwyzywałaś?
Tak, aż się popłakała.
Dlaczego? Chcesz się na mnie odegrać?
Nie, dobrze zrobiłaś.
Nie mów tak, jeśli tak nie uważasz, durniu.
Hyeyun jest pokręcona.
Ceniłam to, że mimo trudnej sytuacji
wyrosła na tak mądrą dziewczynę, ale się pomyliłam.
Ona nie jest pokręcona. Dongbi i Hyeyun się przyjaźnią.
To Cheyoung nazwała Dongbi nieodpowiedzialną.
Przecież to prawda.
Nie przyszła, choć obiecała.
Przecież spotykała się z Gijungiem.
Jak mogła przyjść?
Nie powinna była obiecywać, że jej pomoże.
Są przyjaciółkami, bo postępują podobnie.
Dość tego.
Jak myślisz, kto cię najbardziej kocha?
Ja. Mówię to z pełnym przekonaniem.
Weź się w garść, kretynie!
OD: HYEYUN Wezmę taksówkę. Zadzwonię.
To Dongbi?
Chyba tak.
Chociaż to nie ma sensu.
Po co udaje biedną?
Wiele razy kazała mi stawiać drinki.
Wiesz coś o tym?
Nie. Pewnie tylko ja traktowałam ją jak przyjaciółkę.
Ona uważała inaczej.
JEONGHUN
- Pokłóciliście się? - Nie.
To czemu nie odebrałaś?
Jestem wściekła.
DOM
Mam nadzieję, że gdy się obudzę, ten ślub okaże się snem.
Myślisz, że to rozwiąże wszystkie twoje problemy?
Wasze obecne problemy
to tylko preludium tego, co zacznie się później. To test.
Dobry wynik na teście próbnym oznacza zdany egzamin.
Żałujesz, że odwołałeś wasz ślub?
Ciągle się kłóciliśmy o drobiazgi.
Codziennie się raniliśmy.
Poza tym, jej ojciec był moim szefem.
Miał sporą władzę.
Stawiałem temu czoła,
ale przerażał mnie każdy kolejny dzień.
Nie mogłem się na to zgodzić, wiedząc, co mnie czeka.
A jeśli ja się zgodzę?
Żyj jak twoja siostra, albo odpuść i nie marudź.
Jesteś wredny.
Jak możesz o niej mówić z taką lekkością?
Skoro nie możesz o niej mówić, to się jej wstydzisz.
Jeszcze sobie tego nie poukładałam. Nie wiem, co o tym myśleć.
Pójść do Dohyuna i zrobić scenę?
Nie. Twoja mama już to pewnie zrobiła.
Zapewne nie tylko to.
Trzeba przyznać, że ma charakterek.
Pan Nam wymienił ją jako jedną z przyczyn rozwodu.
Teraz wiesz wszystko o mojej rodzinie.
Niczego nie ukryję.
Wiesz, ile ukrywam przed mężczyzną, którego mam poślubić?
Ciąży mi to na sercu.
Gdy bierzesz ślub, nie musisz wszystkiego ujawniać.
Takie myślenie to fikcja.
Mężczyzna potrafi sam się oszukiwać.
Lepiej ukryć, ile się da,
żeby nie musiał się martwić.
Mówisz, jak dorosły.
Więc lepiej nie bądź pyskata.
W razie czego, możesz mi zaufać.
Odwdzięczę się za czasy, gdy się spotykaliśmy.
Zaczynasz mnie denerwować.
A co zrobiłem?
Narobiłeś mi wstydu przed wszystkimi.
Nadal żywisz urazę.
Przecież sama zaczęłaś.
Nie znoszę,
gdy ktoś niszczy taką chwilę.
Ja też tego nie lubię.
Biorę ślub, żeby wszystko było tak, jak chcę.
Niby po co brać ślub bez miłości?
Pierwszy raz uderzyłam Jeonghuna.
Wcześniej nie tknęłabym go palcem, bo był mi tak drogi.
To mnie bardzo boli.
Czy dzięki temu zrozumiałaś, że przemoc jest zła?
Jednak nasz syn ma gdzieś, czy matka go bije i czy cierpi,
bo zwariował na punkcie kobiety.
Dłużej tego nie wytrzymam.
Co zamierzasz zrobić?
Postawię na swoim.
Przykro mi to mówić, ale serce idzie tam, gdzie pieniądze.
Gdy widzę, że jest skąpa wobec Jeonghuna,
przypomina mi się, jak potraktowała nas na spotkaniu.
Jak go potraktowała?
Spóźniła się,
nazwała go urzędnikiem,
narzekała, że ma córkę nauczycielkę,
którą stać na więcej, ale aprobuje Jeonghuna,
bo Hyeyun go lubi.
Zapamiętałaś to wszystko?
Nie mogę tego zapomnieć, bo dotyczyło mojego syna.
Nie mogę patrzeć, jak wciąga go to bagno.
KOSMETYKI
Zamówię taksówkę, żebyś mógł już jechać.
Skoczę do kawiarni. Zadzwoń, jak skończysz.
Dobrze.
Witam.
- Hej. - Zapraszam.
Dziękuję.
- Siadaj. - Dobrze.
Ostatnio zamknęłam,
żeby się włączyć. Dlatego cię zaprosiłam.
Rozumiem.
Mam kawę rozpuszczalną. Może być?
Nie, dziękuję. Piłam już kawę.
Ile płacisz za wynajem?
Dlaczego pytasz? Chcesz zapłacić?
Niedużo.
Czyli ile?
Czemu chciałaś się ze mną spotkać?
Poprosiłaś mnie o urządzenie domu.
- To prawda. - Zrobię to, ale jaki masz na to budżet?
Żeby to oszacować, muszę zobaczyć to miejsce.
Czyli nie widziałaś go jeszcze.
Zobaczysz je, gdy będzie już puste.
Ile zamierzasz przeznaczyć na ślub?
Dlaczego wciąż pytasz o pieniądze?
Bo wyprawiamy ślub razem,
więc chciałam wyrównać wkład finansowy.
Do tej pory to my ponosiliśmy większość kosztów.
Nie da się tego wyrównać, bo jesteście rodziną pana młodego.
To prawda. Mówią, że posiadanie syna to grzech.
Co grzesznik ma do gadania? Zrobię to, co mi każą.
Mogę kupić dom, albo wynająć salę.
Czemu nagle zaczęła tak jęczeć?
Niektórzy tego nie robią, ale musimy się dostosować.
To dobry pomysł.
Ale proszę pamiętać,
że możemy wpływać na okoliczności.
Jeśli się postaramy, ślub może być lepszy.
Uważam, że za bardzo się poświęcasz.
Przyszła żona mojego siostrzeńca wysłała mi to w ramach prezentu.
Chcesz dostać stylową torbę?
Znasz przygotowania do ślubu tylko ze swojej perspektywy,
więc chciałam ci pokazać drugą stronę medalu.
Powiedziałam Hyeyun, żeby nie kupowała prezentów.
Zostało tylko urządzenie mieszkania.
Prosiłaś mnie, żebym się tym zajęła,
a dzieci są zajęte pracą,
więc uznałam, że jak określisz wielkość budżetu,
zabiorę się już za ten remont.
Dzieci są dla ciebie wyjątkowo ważne,
więc na pewno masz wyjątkowe plany, co do miejsca, w którym zamieszkają.
Podobno zięć ma zawsze fory u matki,
więc proszę kochaj Jeonghuna,
a nie tylko swojego pierwszego zięcia.
Dobrze.
Spotkamy się, gdy dom będzie pusty.
Jak zamierzasz wrócić? Taksówka będzie droga.
To żaden problem.
Dobrze.
- Do widzenia. - Do widzenia.
Jednemu ciągle wiatr w oczy,
a drugiemu wszystko przychodzi łatwo.
Ale nie dam się zastraszyć.
Czy powód Nam Dohyun chce rozwodu?
Tak.
Czy istnieje szansa na mediacje,
skoro spędziliście ze sobą tyle lat?
Nie.
Czy wnioskodawca pozwu wzajemnego i obrońca Jeong Hyejin
- wnosi o rozwód? - Tak.
Czy jest przestrzeń do mediacji?
Nie.
Nie ma zgody w zakresie podziału majątku i alimentów.
Czy wnioskodawca pozwu wzajemnego i obrońca
zamierza wnieść nowe dowody?
W celu uzyskania dodatkowych dowodów zdrady,
wnosimy o uzyskanie billingu, wyciągu bankowego
i weryfikacji podatku od nieruchomości oraz podatku dochodowego.
Czy powód chce wnieść dodatkowe dowody?
Aby wykazać rozrzutność,
wnosimy o wyciąg z kart kredytowych
kilku banków.
Będziemy kontynuować postępowanie
i wyznaczymy datę kolejnego posiedzenia.
Proszę wstać.
Znów się spotykamy.
Jeszcze jedno spotkanie i się przyzwyczaję.
Proszę o wyrozumiałość.
To samo chciałem powiedzieć.
To twój nowy prawnik?
Witam. Jestem prawnikiem Jeon Sangjin.
W razie potrzeby, służę pomocą.
- Specjalizuję się w rozwodach. - Jesteś bezczelny.
Nie bardziej niż ty.
- Pogadamy w domu. - Od dziś przestaję gotować.
Stołuj się u Yuri.
Żebyś użyła tego przeciwko mnie?
Bez obaw. Mamy już odpowiednie zdjęcia.
Niech pana o to głowa nie boli.
Mamy tyle dowodów zdrady, że nie wiemy, które wybrać.
Do tanga trzeba dwojga, drogi panie.
My też mamy dowody, że Jeong Hyejin żyła ponad stan.
Rozrzutna kobieta
doprowadza gospodarstwo domowe do ruiny.
Oczywiście nie mówię o pani.
W takim razie uprawia pani pustosłowie.
Zazdroszczę, że pani za to płacą.
Przecież to ona zapłaci.
To musi być trudne.
Nie.
Zapłacę pieniędzmi, które mam od ciebie.
- I tak należą do ciebie. - Chodźmy już.
Proszę o wyrozumiałość. On nadal jest pani mężem.
Chodźmy.
Widziałam twoją matkę.
Ty też uważasz, że to małżeństwo to porażka?
Napij się herbaty.
Co chciałaś?
Mężczyźni i kobiety
mają tak różne charaktery, bo wyglądają inaczej.
Mężczyźni i kobiety mają różne zadania.
Rodzina pana młodego powinna kupić dom.
Nie da się tego zmienić.
Jeśli twoja mama wyrywa się przed szereg
i wtrąca w wystrój wnętrz,
to jak tu się nie dusić?
Wypytuje o budżet, jakby była z rządu.
Zapewne sama chce o wszystkim decydować.
Słyszałeś, żeby mama pana młodego urządzała mieszkanie?
Porozmawiam z nią.
Nie rozmawiaj, tylko postaw ją przed faktem dokonanym.
Nie jesteś mężczyzną, jeśli nie chronisz kobiety.
- Mamo. - Co?
Chciałbym z tobą szczerze porozmawiać.
Mów.
Nie powinnaś o tym ze mną rozmawiać.
A z kim?
Chyba z nikim.
Nie bądź bezczelny.
Jestem bezczelny,
bo nie umiem udawać.
Masz do mnie jakieś pretensje?
Tak, mam pretensje.
Czyli mam ci od teraz zaufać?
Tak.
Co z tego, że jest bezwartościowy i może umrzeć?
Wynocha.
Idź już.
Przyszedłem tu z mamą, bo...
Skarbie?
Rozstajecie się?
Tak, stroję fochy.
Ile jeszcze będziesz popychadłem swoich rodziców?
Chyba się starzeję.
Żal mi cię.
Ja też ciągle myślałem o rozstaniu.
Zarabiam mniej niż 50 000 $. Jak tu się żenić?
To ostrzeżenie z jej strony.
Co za drań!
Ona chce, żebym wtrącała się w życie Hyeyun.